برای مردم مکران

حماسۀ جاویدان سیریک و جاسک؛ روایتی از مقاومت مثال‌زدنی مکران در برابر استعمار پرتغال
شجاعت و ایستادگی مردم قهرمان سیریک و جاسک در مبارزه با استعمار، وصف‌ناشدنی و جاودانه است. هنگامی که پرتغالی‌ها به نوار ساحلی دو سوی خلیج‌فارس هجوم آوردند، قهرمانی از این دیار سر برآورد که نامش در قصه‌های مردم این سرزمین برای همیشه ماندگار شد.
پرتغالی‌ها گمان می‌کردند که با درگذشت میر جیهند، قدرت دفاعی مردم بلوچ از میان رفته و به آسانی می‌توانند به خاک ایشان دست یابند؛ اما این یورش غافلگیرانه، نظم و روحیه‌ی تهاجمی آنان را در هم ریخت. در آن نبرد، هرکس شجاع‌تر بود یا راه گریزی نداشت، می‌جنگید، اما سرانجام زیر نیزه‌ها و شمشیرهای مرزبانان غیور بلوچ به درک واصل شدند. گروهی نیز خود را به دریا زدند و به سوی کشتی‌هایشان شنا کردند؛ ولی بسیاری در میان راه، جان باختند و طعمه‌ی ماهیان شدند و تنها شمار اندکی خود را به کشتی رساندند و گریختند.
میر حمل که مهاجمان پرتغالی را با تلفاتی سنگین از خاک وطن دور کرده بود، به فکر تدابیر امنیتی تازه‌ای افتاد تا حملات آینده را دفع کند. از آنجا که بر سواحل پهناور بلوچستان حکومت می‌راند، ناوگان کوچک جنگی‌ای را که در زمان سردار جیهند شکل گرفته بود، تقویت کرد و با تدبیری نیکو، نظمی تازه بدان بخشید. با این نیروی دریایی، اجازه نداد پرتغالی‌ها حتی به سواحل بلوچستان نزدیک شوند.
سرانجام، پرتغالی‌ها درخواست صلح کردند و میان دو طرف پیمانی بسته شد. بر پایه‌ی این معاهده، دو طرف آتش‌بس نمودند و پرتغالی‌ها متعهد شدند که دیگر به ساحل بلوچستان نزدیک نشوند و به کشتی‌های رفت‌وآمد در سواحل مکران حمله‌ای نکنند. در مقابل، میر حمل نیز با مشورت و توافق سرداران ساحل، پیمان بست که با کشتی‌های پرتغالی در دریا کاری نداشته باشد.