خارخاسک

خارخاسک ...ادامه مطلب

رکبي که شيبک خان از شاه ايراني خورد 12 آذر سال 889 هجري شمسي مصادف با دوم دسامبر 1510 ميلادي سالروز يکي از پيروزي هاي تاريخي ارتش صفوي براي حفظ و حراست از کيان تاريخي ايران به شمار مي رود.محمد شاهبخت خان معروف به "شيبک خان" ، پادشاه قدرتمند ازبک و از نوادگان جوچي فرزند ارشد چنگيز خان مغول بود.وي فردي سني مذهب و متعصب بوده که روياي فتوحات چنگيز را در سرش مي پروريد و پس از ظهور شاه اسماعيل صفوي (مرشد اعظم) و برانداختن حکومت آق قويونلو در پي نبرد با شيعياني که آنها را کافر مي دانست برآمد.شيبک خان از جنوب شرق، سيستان را فتح و تا نزديکي کرمان و يزد پيش آمد و از شمال شرق خراسان و گرگان ( استر آباد ) را متصرف و تا دامغان قلمرو خود را گسترش داد.شاه اسماعيل صفوي نيز پس از برتري بر حاکمان محلي همچون "کياحسين چلاوي دوم" در مازندران و سمنان، "محمد کرّه" در يزد و "علاء الدوله ذوالقدر" حاکم اِلبستان متوجه شيبک خان شد و سعي کرد از در رابطه دوستي و احترام با او وارد مذاکره شود اما سودی نداشتشاه اسماعيل هم که ديگر طمع ارضي و جاه طلبي او را نظاره و از حل مسئله به صورت مسالمت آميز نااميد شده بود، خود را مهياي جنگ ساختدر هر صورت جنگ اجتناب ناپذير بود و مرشد سرخ کلاهان، سپاه ايران را که به صورت اعتقادي و ديني برايش مي جنگيدند به سوي خراسان گسيل کرد. گماشتگان شيبک خان که از هيبت شاه صفوي و سپاهش به هراس افتاده بودند پيش از وقوع هر نبردي گريخته و خود او نيز که در هرات بود به مرو فرار کرد .شاه اسماعيل به توس رسيد و ابتدا افرادي را براي تصرف قلاع خراسان تعيين کرد و سپس خود به زيارت امام هشتم شيعيان رفت.مردم خراسان که خود را ايراني و مريد اهل بيت پيامبر ميدانستند شهر به شهر از سپاه صفوي استقبال کرده خارخاسک ...ادامه مطلب

خارخاسک ...ادامه مطلب

در دوران حکومت شاهان غزنوی بازرگانان مقدار زیادی از سرمایه خود را نهتنها از سود معاملات گذشته جمع میکردند، بلکه از درآمدهای حاصل از زمینی که از آن سودها بهدست آورده بودند یا از املاک محتشمانی که مایل بودند از طریق پیماننامههای گوناگون شرکت واگذاری سرمایه حاصل از درآمد املاکشان را بهکار اندازند و نیز از عایدات دولت که در اداره این محتشمان بود، جلب سرمایه میکردند؛ خواه هنگامی که برای خزانه تجارت میکردند، خواه بهعنوان سود جنبی جمع و مالیات کشاورزان به معنی وسیع آن که شامل برزگران، باغداران، دامپروران و صیادان میشد، همراه با کارگران معادن، کارگاههای جولاهی و فرشبافی و صاحبان حرفه که به آنها پیشهوران نیز میگفتند، متاع و کالاها را تولید میکردند.یک بخش از کالاها را مولدان در روستاها و شهرها و با اشتغال زنان و مردان در قدم نخست برای مصرف شخصی و مازاد آن را بهصورت کالا، برای مبادله به بازار عرضه میکردند. گرچه اقتصاد عمدتا به شکل طبیعی و خود مصرفی بود، موانعی برای مبادله و تولید کالا نیز وجود نداشت. بنا بر مساعد بودن شرایط طبیعی یا سنت ویژه تولید کالای مشخص، نواحی مختلف یک کشور یا کشورهای مختلف در رشته تولید این یا آن کالا شهرت مییافتند و این امر سبب مبادله و بازرگانی وسیعتری در بین شهرها و کشورها میشد. راههای بازرگانی، خشکه و بحار را دربر میگرفت و در خراسان پیش از مغول راه ابریشم که پکن را به بغداد وصل میکرد، مهمترین راه بازرگانی محسوب میشد. از روایات و اشارات متعددی که در ادبیات کلاسیک منثور و منظوم فارسی دری در این رابطه بهعمل آمده، میتوان فهمید که لعل بدخشانی، فلفل هندی، گوگرد فارس، مشک تبتی، کاسه چینی، عقیق یمنی، ادیم و چرم طائف، شکر مصر و خوزستان، کاغذ خارخاسک ...ادامه مطلب

تارم و تزرج در مواجه با قدرت های محلی در دورانی که ملوک هرمز بر نواحی ساحلی هرمزگان فعلی و نواحی ساحلی آن سوی خلیج فارس حکمرانی می کردند به قلمروهای دور از دریای خود بیرونات می گفتند ضمن اینکه دو شهر در قلمرو ملوک بسیار اهمیت داشت اول بندر مسقط در عمان امروزی تا جاییکه فرزندان ارشد ملوک که ولی عهد می شدند به عنوان حاکم در مسقط مستقر شده و دوم قلعه تزرج که بسیار در زمینه برقراری امنیت اهمیت داشت و مهمترین و مقتدرترین ها را برای حکومت به این قلعه اعزام می کردند این قلعه به همراه قلعه تارم چنان اهمیتی در تجارت پس کرانه داشت که همه ی قدرت های محلی به آن چشم طمع داشتند مستوفی درشرح بیرونات (شامل قلاع و سرزمین های تابع ملوک هرمز که عمدتا در شرق و شمال استان هرمزگان امروزی قرار داشتند) مینویسد: در سواحل ایران امتداد قلمرو هورموز به آبادی تزرگ در ۷۰ (احتمالا ۱۷۰۰) کیلومتری دریا میرسید که توقفگاه کاروانهایی بود که از هورموز به سمت شیراز یا کرمان در حرکت بودند. در منازعه قدرت بین دوبرادر یعنی تورانشاه و امیر سیفالدین بر سر پادشاهی هرموز همراهان امیر سیفالدین مصلحت رادر این دیدند که او سلطنت برادر را به رسمیت بشناسد و خود در قلعه تزرگ یکی از قلاع نواحی پس کرانه ای در مسیر هورموز به شیراز که نسبت به قلاع دیگر از آب وهوای بهتری برخوردار بود ساکن شود و پادشاه سیفالدین در قلعه تزرگ خرید و دم در کشید و تقبل فرمود که نسبت به برادر اکبر انواع دوستداری وخدمتگذاری به جای آورد. دکتر محمد باقر وثوقی درتاریخ ملوک هورموز مینویسد: درمسیر هرموز به طرف فارس ناحیه ای به نام تارم وآبادی شمالی اش تزرگ را میتوان مناطق مرزی هرموز به شمار آورد. این جاده باستانی دراین منطقه به سه بخش تقسیم میشد که ا خارخاسک ...ادامه مطلب